Cumhuriyet Halk Partisi’nin Tarım Politikalarından Sorumlu Üyesi Sencer Solakoğlu, fındık üreticilerinin içinde bulunduğu kritik tabloya ilişkin dikkat çeken açıklamalarda bulundu.
Ordu ve Giresun’da yetişen yüksek kaliteli “çerezlik” fındığın markalaştırılması gerektiğini vurgulayan Solakoğlu, mevcut sistemin üreticiyi çıkmaza sürüklediğini söyledi. Fındık üreticisinin giderek artan maliyetler ve düşen fiyatlar arasında sıkıştığını belirten Solakoğlu, “Bu şartlar devam ederse 3-5 yıl içinde üreticiler fındık toplamaktan vazgeçebilir” diyerek tehlikenin boyutuna dikkat çekti. Fındığın sadece ekonomik değil, çevresel bir değer olduğuna da işaret eden Solakoğlu, “Fındık aynı zamanda erozyonu önleyen bir üründür. Bu yüzden üretimi mutlaka ayakta tutmamız gerekiyor” ifadelerini kullandı. “ÇÖZÜM: KOOPERATİFLEŞME VE DOĞRUDAN SATIŞ” Mevcut piyasa yapısında üreticinin yeterince kazanç sağlayamadığını dile getiren Solakoğlu, çözümün kooperatifleşmeden geçtiğini söyledi. Üreticilerin bir araya gelerek doğrudan tüketiciye ulaşmasının önemine vurgu yapan Solakoğlu, bu sayede aracıların ortadan kalkacağını ve katma değerin üreticide kalacağını belirtti. “ATIL TESİSLER HAREKETE GEÇİRİLMELİ” Türkiye’de hali hazırda bulunan entegre fındık tesislerinin büyük bölümünün düşük kapasiteyle çalıştığını hatırlatan Solakoğlu, yeni yatırım yerine mevcut altyapının değerlendirilmesi gerektiğini ifade etti. “Kremadan krokanına kadar ürün çeşitliliğini artırabiliriz. Yeni tesis kurmaya gerek yok. Mevcut tesisleri üretici kooperatifleriyle aktif hale getirip markalaşmalıyız” dedi. “DEVLERLE YARIŞMA, DEĞER YARAT” MESAJI İsim vermeden dünya devi Ferrero’yu işaret eden Solakoğlu, küresel pazarda doğrudan rekabet yerine farklılaşmanın önemine dikkat çekti. “Gidip büyük firmalarla trade rekabetine girmek yerine, ürünü farklılaştırmalı, çerezlik ve butik markalarla yurt dışına katma değerli satış yapmalıyız” diyerek stratejik bir yön değişimi önerdi. Fındıkta yaşanan kriz derinleşirken, Solakoğlu’nun “kooperatifleşme ve markalaşma” vurgusu, bölge üreticileri için yeni bir çıkış yolu olarak değerlendiriliyor. Ancak üreticinin bu modele geçebilmesi için devlet desteği ve güçlü bir organizasyon yapısının şart olduğu da ifade ediliyor.