122 EVE UMUT GİRDİ!

Muhtar Dikbaş, 122 aileye birebir ulaşıldığını, evlerine girilerek desteklerin teslim edildiğini ve hayır dualarının alındığını ifade etti.
Ziyaret edilen evlerde yetim kalan çocuklar, parçalanmış aileler ve geçim sıkıntısı içindeki haneler olduğunu dile getiren Dikbaş, bazı çocukların annesini ya da babasını kaybettiğini, bazılarının ise geçim derdi nedeniyle büyük şehirlere giden ebeveynlerinden ayrı yaşamak zorunda kaldığını anlattı.
“Kaynamayan tencere, dertle dolu evler var” diyen Dikbaş, devletin ve milletin varlığının bu zor günlerde en büyük güvence olduğunu vurguladı.
Paylaşımında en çok etkilendiği anı da aktaran Muhtar Dikbaş, beş yaşındaki bir kız çocuğunun “Beni de gezdirir misin?” isteğinin kendisini derinden etkilediğini söyledi. Küçük kızla kısa bir gezinti yapıp alışverişe çıktıklarını, ardından dedesi ve babaannesiyle birlikte evine bıraktıklarını belirten Dikbaş, o anların hafızasından silinmeyeceğini ifade etti.
Bir engelli kız çocuğunun tekerlekli sandalye ihtiyacına da dikkat çeken Dikbaş, mevcut sandalyenin küçük olması nedeniyle yeterli gelmediğini belirterek hayırseverlere çağrıda bulundu.
“Bir tekerlekli sandalye alın, geçmişlerinizin hayrına birlikte götürüp teslim edelim. Kim bilir, belki de cennetin anahtarı o engelli yavrumuzdadır” sözleriyle duygulandırdı.
Paylaşımını “Şimdi içim rahat, huzur doluyum. Ölsem de gam yemem” ifadeleriyle tamamlayan Muhtar Yener Dikbaş, elinden gelenin en iyisini yapmaya ve yaptırmaya çalışan bir kardeş olduğunu vurguladı.
Kurtuluş Mahallesi’nde yaşanan bu dayanışma örneği, insanlığın ve vicdanın hâlâ dimdik ayakta olduğunu bir kez daha gösterdi.