Özellikle kibirli olmayan yazar-çizer takımı başkalarının söylediği bazı güzel sözleri imrenir. İmrenme; bir kıskançlık değil bir hayranlık ifadesidir. Hayranlık ise takdir etmenin başka bir adıdır.
Okuduğum yüzlerce kitap arasında öyle cümleler ve kıssalara rastlıyorum ki keşke ben düşünseydim dediğim oluyor. İçimden okuduğum cümlenin yazarına karşı bir hayranlık duyuyor, onu gıyaben tebrik ediyorum.
Bazen bir cümle ile çok şey anlatabiliyor insan. Hatta zaman sonra kendisi için bile “Ben bunu nasıl düşünmüşüm?” dediği de oluyor. Yani bir nevi kendi kendini takdir ediyor.
Kendisini takdir etmesi neyse de başka birini takdir etmek öyle kolay değil. Çünkü “İmandan oldukça uzak ve ‘nefis’ denilen gizli düşman” devreye girip “Ne yani iki laf etti diye filozof mu sandın?” gibi düşünceleri içinden geçiriyor.Bu her açıdan çok tehlikeli bir şey.
Kibir insanın sadece kendini beğenmesidir ki dini açıdan da hoş görülmediğini söyleyenler var. Konumuz din olmadığı için biz dünyevi işlerimizde “kibir” konusuna temas edelim. Kimse mütemadiyen kendini öveni sevmez. Toplumda müspet bir karşılığı olmayan kendini beğenmişlik hali insanları zaman içinde cemiyetten uzaklaştırır.
Bu kadar girişin ardında konumuza geri dönelim.
Dilimize son 50 senede özellikle politikacılar tarafından sokulmuş “Batı” meşeli” bir kelime var. Türk Dil Kurumuna (TDK) göre popülizm, “politik durumu dramatize ederek halkın ilgisini uyandırmak amacıyla yapılan politika veya halkçılık, halk yardakçılığı anlamına gelir. Çoğunluğun beğenisini kazanmak ve destek almak için halkın duygu ve düşüncelerini okşayan davranış ve tutumları ifade eder.” şeklinde açıklanıyor.
Halk arasında da hemen hemen yukarıdaki izah edilen şekilde bilinir veya hiç bilinmez. Menşei ABD’ye dayanır ve dilimize yerleşmiş bir kelimedir.
Aslına bakılırsa bu yazıyı yazmaya karar vermemim sebebi “popülizm” kelimesine emekli bir valimizin tabiri caizse “Cuk oturmuş” bir tanımından dolayı yazıyorum. Yüzlerce kitap okumuş, yetmişine merdiven dayamış az çok “bazı” başkaları kadar kelime duymuşluğu olan biri olarak popülizm kelimesine verilen karşılığın bu kadar isabetli olacağını hiç düşünmemiştim. Doğru bu tanımı çok beğendim.
Emekli valimizin ismi “Kadir Çalışıcı.” Bu zamana kadar dört kitabını okudum. Bu satırları yazdığım ana kadar beş eserinin olduğunu biliyorum. Kısmetse beşinci eserini de okuyacağım.
Valimiz kitaplarında yaşadıklarını, hissettiklerini, yaptıklarını kaleme alırken bir ders veriyor okuyana. Vali olmak demek politikacılar ile bir haliyle yakın olmak demek. Zaten politikacılar valileri ara sıra yoklarlar. Birinde “oy” esaslı bir mantık varken, diğerinde “hizmet” anlayışı esastır. Bundan dolayı aralarında yönetim dışında bir benzerlik yoktur. Zaten yönetimleri de birbirlerine benzemez.
Her ne ise…
Kadir Çalışıcı’nın son okuduğu kitabının ismi Göçmen Kuşlar. Kitap valimizin veya yazarımızın okuduğum dördüncü kitabı. Şu ana kadar temin etmediğim tek kitabı da “Bir Yavuz Adam” adlı eser. Onu da listeme aldım ve mutlaka okuduktan sonra kitaplığımda muhafaza edeceğim.
Gelelim popülizm kelimesine Kadir Çalışıcı’nın verdiği isme. Valimiz Göçmen Kuşlar adlı eserin 133 numaralı sayfasında popülizmi “Halk Dalkavukluğu” olarak tanımlamış. Gel de imrenme şimdi. İçimden daha önce bunu ben niye düşünemedim diye geçirdim. Her neyse. Müthiş bir benzetme. Biz de notlarımız arasına aldık bunu. Bundan sonra “popülizm” yerine “Halk dalkavukluğu” tabirini kullanma kararı aldım.
Valimize sağlıklı uzun ömürler diliyorum. Nice eserlere inşallah.