Bence yeterli değil.
Kime “Belediyelerden beklentiniz nedir?” sorusunu sorduğunuzda alacağınız cevaplar hep aynı olur. Hemen hemen fiziki şartlardır. Mahallenin yolu, mahallenin çeşmesi, çöp, sık yapılan çalışmalardan şikâyet vs…”
İstekler bu yönde olunca hizmet de bu yönde oluyor.
Ülkede çok az yerel yöneticiler estetik ve kültürel konulara ağırlık verir. Şimdi sorsan “Hepsi de biz şunu yaptık bunu yaptık” gibi bir sürü laf ederler. Ancak tarihi miras üvey evlattır.
Belediye Başkanları için en veciz sözü merhum Şükrü Yürür söylemiştir. Yıllarca Ordu Milletvekili olan Şükrü Yürür ayrıca bakanlık görevi de yapmıştır. Şükrü Yürür “Üç tür kişi vardır. İyi kişi, kötü kişi, Belediye Başkanı kişi…”
Yılların bakanının sözü.
Karadeniz’de Bafra, Çarşamba, Ünye, Fatsa, Akçaabat gibi birçok ilden büyük ilçeler var. Buraların bütün yöneticileri daha hassas olmalı.
Bazı değerlerimizin ayakta kalması lazım.
Günümüzde “Kullan at” anlayışı hâkim olduğu için bir asır öncesine ait eserler, adetler, fikirler ve hayat tarzları çok da kaale alınmıyor.
Bu arada “Çarşamba Belediyesi” kültürel hususta mühim faaliyetler yapıyor. Hem bir Perşembeli hem de bir eğitimci olarak takdir ediyoruz.
Yerel yöneticilerin Milli Eğitim Müdürlükleri, Kültür Müdürlükleri, Halk Eğitimi Müdürlükleri ile o il ve ilçenin sosyokültürel yapısı hakkında bir çalışma yapması; o ilçenin yarınlara taşınması demektir. Sadece yol, su kanalizasyon ile bu iler yürümez. Mesele yarınlara imza atmaktır. Merhum Aşık Veysel’in “Ben gidersem sazım kalır” demesi gibi; geriye bir şeyler bırakmak lazım.
Biz biraz görüntüye önem veriyoruz. Bir şehrin meydanını ne kadar güzel yaparsanız yapınız sizden sonra gelen ya şeklini değiştirir ya rengini. İhtiyaç olmasa da bir şeylere karışmak “teamül” olmuş bir kere.
Bugün dünyada sadece sanatçıların eseri hatırlanır. Tabii istisnası hariç. Bir Recep Yazıcıoğlu olmak kolay değildir. Sadettin Tantan olmak da. Yerel yönetici olarak da Bedrettin Dalan hala hafızalardadır. Günümüzde ise Tokat Belediye Başkanı Sayın Mehmet Kemal Yazıcıoğlu babasının yolunda ilerliyor.
Kısaca, tarihe geçmek kolay değil…
Fatsa, sadece Karadeniz’in değil ülkemizin de nadide ilçelerinden biri. Yarınlara bırakılacak güzel hizmetler “Sadaka-i cariye” hükmünde olup; inancımız gereği biz öldükten sonra da faydası dokunacak hizmetler sınıfından olacaktır. Ancak kültürel hizmetleri de bir kenara atmamak lazımdır. Fatsa’nın tanıtımı için yazılacak eserler de böyledir. Ünlü mütefekkir Cemil Meriç “Kitap istikbale yollanan mektuptur” diyordu.
Aidiyeti olanın hizmeti kalıcı olur.
Bütün mesele kişilere yaşadığı yere ait olduğunu öğretmek gerekiyor. Önce nereli olduğunu bilecek, sonra bulunduğu yerin problemlerini bilecek. Bu durumda aksayan şeylerin çözümü daha kolay olur. Yoksa ithal fikirlerle yerli muhitler yönetilemez.
Kültürel miras sadece “dün” değildir. Çünkü “dün” yarının aynasıdır. Dün, dünde kalırsa; çok şey bulunduğu yeri aşamaz. Yetkisi olmayanın etkisi olamazsa da yine birkaç kelam edelim dedik.
Yarınları dünde kaybetmek çok hazin olur.