Bu yazım ülkede aynı ismi taşıyan iki ilçeden biri olan Tokat’ın Yeşilyurt ilçesine ait. Daha önce Yeşilyurt ile ilgili bir yazı daha yazmıştım.
Ülkemizde bulunan 622 ilçenin kendine has özellikleri var. Orada doğmuş, orada yaşamış ve yaşlanmış insanları var. Mezarları aynı ilçede olan insanları var.
İnsanların doğdukları yer kendi elinde değildir. Sonara çocukluk dönemi, tahsil hayatı derken, gerçek dünya ile baş başa kalırlar. İşte asıl mücadele o zaman başlar.
Kimi ilçesini terk eder, kimi ülkesini. Her şey boğazdan geçecek lokmaları temin etmek içidir. Daha sonra çoluk çocuğunu düşünmeye başlarlar. Zaman geçtikçe işler daha güçleşir. Ve nihayetinde bir yerleşik düzene geçer insanoğlu.
İşi fazla uzatmadan Tokat’ın Yeşilyurt ilçesine gelelim. Ülkemizde Malatya iline de ait aynı isimli ilçe var. Ben şimdi Tokat’a olan Yeşilyurt’tan bahsedeceğim.
Güneşli bir haziran ayı ortalarıydı. Geceyi Tokat’ın Sulusaray ilçesinde geçirdikten sonraöğleye yakın bir saatlerde Yeşilyurt’a uğradım. Belediye binası karşısında bir yerde çorba içtikten sonra -ki bu yer ile ilgili bir yazı yazmıştım- şehri yürüdüm biraz. Zaten bir yere uğradığımda şehri yaya yürürdüm. Şehri tanımak için bu olması gereken bir şeydi.
Şehrin ana caddesinde bir tur attıktan sonra Yeşilyurt Belediyesi’ne uğradım. Zaten nereye gitsem önce bir belediye uğrarım. Doğrudan Belediye Başkanı odasına yöneldim. En zorlandığım ziyaretlerin başında belediyeler geliyor. Haklı olarak ya reklamcı ya da pazarlamacı sanıyorlar. Hâlbuki ben hangisine uğrasam seyahat ve bilgi maksatlı geldiğimi hemen açıklıyorum.
Ordu’nun Ünye ilçesinden beri gelip oralarda iş aramam mümkün olmayacağına göre bu seyahatlerin amacını anlatmak hayli zor oluyor. Ben ise sadece belediyelere değil, okullara ve çay ocaklarına da uğrayıp bazı bilgiler edinip onlara yazdığım gazetelerde yer veriyor, güzel ülkemin, mütevazı ilçelerini tanıtmaya gayret sarf ediyorum.
Yeşilyurt Belediye Başkanı ile kısa bir süre konuyu konuştum ve beni bazı bilgileri almam için Özel Kalem bürosuna yönlendirdi.
Odaya girdiğimde yanılmıyorsam orada üç kişi vardı. Onlara misafir olduğumu, Yeşilyurt’u da görmek için geldiğimi, daha sonra Artova başta olmak üzere Tokat’ın bütün ilçelerini gezeceğimi söyledim.
Özel Kalemde bulunan o üç kişi bana çok iyi davrandılar. Hepsi de efendi kişilerdi. Kendimi o kadar rahat hissettim ki daha gezecek yerim olmasa ve işlerine mani olmayacak olsam daha uzun süre kalabilirdim. Temiz gençlerdi. Ülkemizin böyle pırıl pırıl gençlere ne kadar ihtiyacı var. Bu gençler Yeşilyurt ve ülkemiz için bir şanstı.
Mütevazı bir ilçeydi. İrtibat kurduğum bütün insanlar iyiydi. Alışveriş yaptığım kişilerin muamelesi harikaydı. Kısaca insanlık dersi veriyorlardı. Ülkemin böyle güzel insanları olan bir ilçesi olduğuna şükrettim. Bir daha yolumun düşme ihtimalininolmadığı bu ilçe hakkında güzel intibalarla ayrıldım. Aradan geçen süre içinde ancak ikinci yazıyı yazabiliyorum. Çünkü o kadar yer dolaştım ki sıra yeni geldi.
Yeşilyurt Belediyesi Özel Kaleminden ayrılırken orada bulunan gençlerden birinde telefon istedim. Öyle ya yazı yazınca haberi olsun diye. Yusuf Sarıcan isminde biri bana telefonunu verdi. Teşekkür ederek kaydettim. Daha sonra bana Yeşilyurt ile ilgili yazılmış bir kitap hediye ettiler.
Yeşilyurt ölçeğinde bir ilçe için, çok önemli bir eserdi. 16x24 ebadında, kuşe kâğıda basılı tamamen renkli olan kitap Yeşilyurt hakkında bilgi veriyordu. Ebadında da anlaşılacağı üzere okullardaki ders kitabı hacminde ve tam 352 sayfadan ibaretti.
Kitabı hazırlayanları tebrik ediyorum. Çükü değme ilçelerin böyle bir şehir kitabı yok. Yazıma son verirken bana gösterdikleri yakın ilgiden dolayı Özek Kalem çalışanlarına teşekkür ediyorum. Kendilerine kolaylıklar ve başarılar diliyorum.
Yeşilyurt hep güzelliklerle hatırlayacağım bir yer olarak kalacak hafızamda ve gönlümde.